.

''Nie miałam wątpliwości, że gdy mnie dotykał, stanowiłam centrum jego świata, 

że widział jedynie mnie i tylko o mnie myślał. Ale nie mogliśmy cieszyć się fizyczną bliskością bez przerwy. Musiałam nauczyć się wierzyć w to, co niewidoczne między nami.''

`wyznanie crossa`

Wiesz, jednym z największych moich błędów było czekanie na to aż będę gotowa.

 Mam wrażenie, że dziś absolutnie nikt nie jest gotowy na cokolwiek. 

Nie ma takiej rzeczy jak "gotowość".

 Jest tylko "teraz".

 Tylko to się liczy.

prawda boli. czasem lepiej jej nie znać, ale znowu, po co się oszukiwać? po co brnąć w coś co nie ma sensu. czasami trzeba być odważnym. zmierzyć się z wszystkimi przeciwnościami. upaść po to aby za chwilę wstać i być silniejszym. 

wszystkiego czasem mamy w życiu dosyć, ale mimo to robimy wszystko żeby się uśmiechać i dalej iść do przodu.

jak zwykle problemów do rozwiązania coraz więcej. czas ucieka a ludzie zawodzą.

jak zawsze.

tydzień wolnego od życia dobrze działa na człowieka. 

polecam.

.

co mam zrobić ze swoim życiem ? mam się kierować ciągle przypadkami i czekać aż coś raczy się zmienić ? mam stać bezczynnie i być tylko obserwatorem tego co się dzieje ? nie wiem , ostatnio coraz częściej mam wrażenie że nie pasuje tutaj. moje myśli ulatniają się, ciągle błądzę wzrokiem po ścianach, ciało w zupełnej rozłące z duszą. dwa różne światy. moja intuicja mnie zawodzi, sama jestem zbyt podatna na emocje. nie lubię tego w sobie. najchętniej chciałabym zniknąć na jakiś czas ale nie da się , a szkoda. w ostatnich dniach takie wyłączenie na pewno by nie zaszkodziło. pozostaje czekać aż coś się zmieni, czy sama mam się za to zabrać ? każda mikrokomórka podpowiada coś innego. kogo bądź czego mam słuchać , skoro sama zawodzę siebie na każdym kroku ?

.

a jeśli nie mogę z Tobą pomilczeć, jeśli nie mogę zatańczyć w deszczu, mając świadomość, że Tobie się to spodoba, jeśli nie mogę przytulić się do Ciebie i przestać na chwilę istnieć, jeśli nie mogę mówić dlo Ciebie o każdej porze dnia i nocy - to po co mam Cię znać? po co mi ta znajomość, skoro jest tak bardzo pusta i bezużyteczna? po co mi Ty, skoro nie mogę Cię mieć tak naprawdę, do końca?

.

wiem że gdzieś tam jesteś, daleko, stanowczo za daleko. wiem że jesteś kimś kogo tyle szukałam. kimś kogo nikt oprócz mnie nie zna!  narazie zostałam tutaj sama, pusta, jestem w stanie krzyczeć jak mi źle, przez Ciebie... gdzie jesteś kiedy Cie wołam? co robisz kiedy ja chciałabym Cię przytulic i słodko powiedzieć 'bądz ze mną, przy mnie, dla mnie'. wróć zanim będzie za późno. oddaj mi siebie na własność, przytul kiedy będę cicho i zatykaj usta swoimi ustami kiedy będę mówiła o wiele za dużo. jedźmy w miejsca gdzie nikt nas nie zna i zasypiajmy w swoich objęciach. bądźmy dla siebie, nie dla świata. oddam wszystko, jeśli tylko chcesz. powiedz że jestem wszystkim, żyj dla mnie. umieram. upadam. konam. tonę. gdzie jesteś...

skinny love.

znowu pisze, znowu tęsknie. każdego dnia upadam. każdy upadek boli mnie coraz bardziej. mimo że nie jestem szczęśliwa, robię to wszystko aby ludzie wokół mnie byli. tak bardzo mnie to boli, tak dużo kosztuje.
ciężko jest mi ostatnio się zebrać do kupy. spiąć dupę i tak jak zawsze dać sobie ze wszystkim radę. nie mam ochoty jeść, nie mogę spać, ani się na niczym skupić. lada chwila zaczną się trudne chwile. dom, życie,  i cała reszta mnie przytłacza.
"na tysiące godzin kilka minut szczęścia" - coś ostatnio za mało tych minut szczęścia. tak bardzo mi go brakuje. chcę zacząć znowu żyć. żyję, ale to tylko stan. nic po za tym.
czekam i wciąż będę to robiła.

a ja tam wciąż widzę gwiazdy gdzie inni widzą puste niebo.
widzę Twoją twarz, gdzie nie powinno być  n i c z e g o...

czym że jest miłość?

- masz durne marzenia, nie możesz zawsze czuć motylków w brzuchu, mdleć na samo wspomnienie i czuć wszechogarniającą euforie. - dlaczego? przecież tak właśnie wygląda szczęście w związku.
 - nie, szczęście w związku polega na tym, że cieszysz się z faktu, że pozbierał skarpetki, ugotował obiad, a wieczorem pomasował Ci stopy i zrobił herbatę. Wystarczy, że jesteście dla siebie ważni, wspieracie się i możecie na siebie liczyć. Jeżeli Twoja wersja miłości to tylko ciągłe zafascynowanie mam dla Ciebie jedną radę i złą wiadomość: zmieniaj dziewczyny tak często żebyś mógł czuć motylki, lecz w ten sposób nigdy tak naprawdę nie poczujesz się zadowolony, a tylko chwilowo usatysfakcjonowany.

not good

dzisiaj najgorsze jest to że nawet Ty sam nie wiesz co tak naprawdę w Tobie siedzi, najgorszy jest moment kiedy nie wiesz co chcesz, czy tęsknisz czy wręcz przeciwnie, nawet nie wiesz co jest prawdziwe, nie wiesz gdzie podziały się ideały, nie wiesz nic. najgorsze jest to że zgubiłeś sens, sens który tkwił w bliskiej Ci osobie - jej nie ma, nie ma Ciebie. takie to kruche. nie wiem już gdzie jesteś, dobrze że nie wiesz co u mnie bo pękłoby Ci serce.

7.11

tak. dawno mnie tu nie było i za często bywać nie będę, bo po prostu nie mam na to czasu! tak dużo się ostatnio dzieje. dom, uczelnia, dom, uczenia i tak w kółko. brak czasu na cokolwiek. a może bardziej chęci!
dzisiaj czwartek, dwa ostatnie dni, kolejnego już tygodnia odkąd mieszkasz w Lublinie. weekend. Pezet! dziewczyny i wszystko co najlepsze. to drugi raz kiedy gdzieś wychodzę z ludźmi.
co do reszty? ile znaczy to wszystko? dla mnie bardzo dużo. być może za dużo. być może po raz kolejny się rozczaruje i będę się biła w pierś że nie umiem czegoś zrobić raz a dobrze. być może będę żałowała że nie umiem mówić o tym co czuje. ale przeszłość tyle razy skopała mi dupę, że strach przed tym co może się stać nie pozwala mi ruszyć z miejsca. czas na pewno 'powie' co jest lub będzie najlepsze. niech wszystko toczy się swoim rytmem. chcę tylko odrobinę szczęścia, miłości, zrozumienia, bliskości i wszystkiego co pragnie każdy człowiek na świecie, aby czuł się spełniony. no ale podobno zawsze przegrywa ten komu bardziej zależy!

kroki.

Ja tą drogę którą idę, znam lepiej niż własną kieszeń
A mimo to gubię szlak i błądzę jak każdy ślepiec.

castle of glass

 castle of glass.

typowe.

wstyd mi za to, na jakim świecie żyje. że żyje wśród takich ludzi. nienawidze ich. z każdym dniem coraz bardziej nienawidze ludzi. rzygać mi sie chce tym, że jesteście tylko wtedy, gdy czegoś potrzebujecie i odchodzicie jak gdyby nigdy nic gdy tylko coś nie jest wam na ręke. a nie przyszło wam do głowy, że ja też czasem kogoś potrzebuje ? tak naprawde ? i to czasem bardziej niż możesz to sobie wyobrazić ? b a r d z i e j niż możesz to sobie wyobrazić ? 

plany cały czas się zmieniają. zima się nie kończy. herbata stygnie a ludzie zawodzą.

zmiany. ciągłe zmiany. ciągła walka o coś nowego, być może lepszego. spacery. nawet w te zimne wieczory. ciepły koc i kubek gorącej herbaty stały się już codzienną rutyną. książki, których nigdy wcześniej nie wzięłabym do ręki. Rzeczy o których nigdy wcześniej nawet bym nie pomyślała. i ludzie, których się nie spodziewałam, że spotkam na swojej drodze.

.

 Bywa trudno mnie zrozumieć.

Wszytko, co chciałam powiedzieć, ktoś już kiedyś powiedział.

Miliardy straconych szans. W tym to jestem dobra.
Za dużo jest tego wszystkiego. Ale jednocześnie
nie
ma
nic.

Boję się zrobić krok. By być bliżej krawędzi. By zepchnąć rzeczy zaśmiecające pudełko. By zrzucić z jego pokrywki to, co powoduje, że zaczyna się ona załamywać.
Brakuje mi odwagi
.
.
.
.
.
.

Życzę ci od­wa­gi, jaką ma słońce, które codzien­nie od no­wa wschodzi 

nad wszelką nędzą świata.

Niektórzy po za­pad­nięciu zmro­ku już 

nie pot­ra­fią 

uwie­rzyć w słońce. Bra­kuje im tej od­ro­biny 

cier­pli­wości, 

aby docze­kać nad­chodzące­go po­ran­ka. Kiedy prze­bywasz w ciem­nościach, 

spójrz w górę. 

Tam cze­ka 

na ciebie 

słońce.

Ono nie omi­ja ni­kogo. Ciebie też 

nie omi­nie, 

jeśli nie scho­wasz się w cień. Z każdym dob­rym człowiekiem, który za­mie­szku­je ziemię, wschodzi ja­kieś słońce. 

Phil Bosmans

zimowe przyjemności.

Po raz kolejny utknęłam w miejscu. Dwa miesiące do matury. To dobry czas, by w końcu wziąć się za naukę i za samą siebie. By zacząć w końcu pracować. Słońce wyszło. Czas najwyższy. Po kilku głupich słowach, błędnych decyzjach. Po całym spędzonym dniu. Tym razem z powodzeniem i spokojem. Jestem silniejsza niż kiedyś. Porządki w szafie porządkami w życiu. Dużo wniosków, dużo spraw zakończonych i wyrzuconych. Dużo mostów spalonych. Dzień dla myśli.

Dobrych i złych.

a poniżej kilka zdjęć cudownej zimy! :)) jak widać zostałam na chwilę odcięta od świata, ale już powoli sytuacja zostaje opanowana.!

luv ya.

dlaczego zawsze gdy chcemy się spełniać i w pełni realizować swoje plany, coś staje nam na drodze. czemu zawsze znajdzie się coś lub ktoś, kto musi wszystko zniweczyć. dlaczego jest tak cięzko w tym świecie coś osiągnąć i na coś się odważyć. strach przed tym że sie nie uda wygrywa. żal. do samej siebie. smutek. że jednak nie dało się kroku do przodu. ból. że się 'coś' lub 'kogoś' traci nawet tego nie mając. i ta bezczynność. setki pytań. zero odpowiedzi. ciagłe zastanawianie. a przecież jak nie teraz to kiedy? drugi raz nigdy nie będziemy tacy młodzi. nie będzie okazji. przede mną dwa najważniejsze miesiące. a poźniej? tak. rozstanie. rozstanie z dotychczasowym światem. ludźmi. coś nowego. może lepszego. a może wręcz przeciwnie. ale chcę. chcę się ruszyć z miejsca. chcę poznawać. chcę zyskiwać. chcę tracić. chcę próbować. żałować i nie. uczyć się na błędach i cieszyć jeżeli coś się jednak uda. chce żyć. pisać. tańczyć. słuchać głośnej muzyki. chcę zdobyć nowe doświadczenia. poznać nowych ludzi. chcę słońce. dużo słońca. chcę najdłuższe wakacje w moim życiu. chcę przyjaciół. tych prawdziwych.chcę cofnąć czas, ale tylko dlatego aby przeżyć pewną rzecz jeszcze milion razy ! chcę znależć szczęście i miłość swojego życia. chcę zdjęcia. dużo zdjęć! chcę tańczyć. chcę znowu chodzić nocą na spacery. chcę pić piwo na środku drogi. leżeć na gorącym asfalcie i patrzeć w gwiazdy. chcę tego wszystkiego. cholernie mocno. a teraz najbardziej chcę weekendu. odespać. odespać ten ciężki tydzień. naładować akumulatory. żyć dalej. pewniej. nie bać się porażki. chcę odwagi. i spokoju. przede wszystkim.  i chcę jeszcze jednego..

sweet nothing.

Jak dobrze jest usłyszeć, że jest się dobrym człowiekiem. To takie miłe i budujące. Jak dobrze jest odzyskać kogoś kogo się straciło jakiś czas temu przez własną głupotę. po takim długim czasie. po takiej długiej przerwie. powrót. powrót do wszystkiego co było. ale zarazem do czegoś nowego. bo wszystko jest inne. rozpoczęte od nowa. tak jakby napisać nowy rozdział w książce swojego życia. tak jakby na nowo kogoś poznać i poznawać się z każdym dniem coraz bardziej. z dnia na dzień jest coraz lepiej. z dnia na dzień uświadamiam sobie jak mi tego brakowało.jeżeli ktoś zapytałby mnie dzisiaj  czy chciałabym cofnąć czas odpowiedziałabym bez wahania że nie. bo po co? przecież najwidoczniej tak miało być. jak to mówią, trzeba coś stracić, by coś docenić.. wszystko jest gdzieś zapisane i nic nie dzieje się bez powodu. może jedynie dla niektórych momentów warto by było cofnąć się w czasie, ale tylko po to aby przeżyć to jeszcze raz.

koniec dobrego.

 To chore marzyć o czymś, co jest dla Ciebie trudne, ciężkie, nieosiągalne. to chore marzyć o czymś, czego wiesz że nigdy nie będziesz miała. no ale od czego są w końcu marzenia? od czegoś trzeba zacząć. a ja stoję w miejscu, nie mogę się ruszyć, a może nie chce? brakuje mi siły i motywacji. brakuje mi też chęci. do czegokolwiek. zamykam się. boję się.to strach przed tym że może mi się nie udać, paraliżuje mnie. nie wiem co robić, nie wiem co mówić, nie wiem myśleć. kiedy Cię widzę, uspokajam się.  tak dużo bym chciała wtedy zrobić. powiedzieć. a tak niewiele mogę. jest mi ciężko zrobić kolejny krok, by moje marzenia były bliższe spełnienia. tęsknię za czymś, co dopiero przede mną. zmieniam się. z dnia na dzień coraz bardziej. jednak nazywam to co czuję po imieniu. w końcu. nie mogę spać, miało być spokojnie, a nie jest. chcę rozmawiać. chcę długiej i trudnej rozmowy z  Tobą . chyba najbardziej na świecie. czekam. wciąż czekam. na Twój ruch. jak głupia. odliczam dni i godziny. do wszystkiego. muszę mieć na coś czekać. dużo niepokoju. wykańcza. nie wiem co się dzieje. szczegółów brak. serce kołacze, ręce się trzęsą.

ferie czas zakończyć. drugi plastik na swoim miejscu. wszystko jak należy. oby tak dalej.!
mimo że dzisiaj niedziela. oczekuję weekendu.

16.01

w związku z tym, że mam ferie. a raczej już został ostatni ich tydzień, mam więcej czasu, aby tu być. może nie koniecznie coś tu pisać, bo ostatnio jakoś brak mi ochoty na to, ale za to znalazłam strasznie dużo ciekawych blogów, które mnie zainteresowały i zainspirowały. wiem, że te 2 tygodnie powinnam spędzić w książkach nadrabiając zaległości, a w zamian tego spędziłam je w Lbn a teraz leżąc chora w łóżku. ale nie daje się! 

Następny tydzień mam nadzieję spędzić w całkiem innym nastroju. a na pewno nie w domu.

może nie długo zmienie tu co nie co. ale jak narazie dalej szukać inspirujących mnie blogów, czytam, komentuje i szukam tego "czegoś".

 i takie tam życiowe :)

a chillout z Pezetem zawsze spoko!

11.02

to wszystko minęło nim zdążyłam się obejrzeć. ten cały upragniony weekend na który czekałam [w sumie nie tylko ja] tak długo już go nie ma. czas przelewa się przez palce jak piasek, a ja zamiast iść do przodu stoję w miejscu. trzeba się ruszyć. zacząć żyć. to czego chciałam/chcę/i będę chciała dalej powoli się zaczyna spełniać.chcę jednej rzeczy. chcę jego. i to mi wystarczy. bo on da mi całą reszte.

29.01

podobno zakazany owoc smakuje najlepiej.  w sumie nie jest taki zakazany, ale dlaczego by nie spróbować czegoś nowego? podjąć się czegoś ciekawego co może zmienić 'kawałek' mojego życia. może właśnie teraz jest najlepszy czas na to. na nowe doświadczenia. na nowe wspomnienia. na nowe życie.
a to czego teraz potrzebuję to jedynie milion godzin snu. odpoczynku od wszystkiego. spaceru. z kimś. rozmów. tych najdłuższych. i kubka gorącej herbaty.